VARMISINIZ?


Maalesef öyle çok paralar kazanıp, zengin biri olamadım.
Paraya değer vermedim o da bana değer vermemiş olacak ki hiç yanıma yaklaşmadı bile: )) Çok büyük işler yapacak kapasitemde olmadı. Çok iyi okullarda okuyup çok iyi eğitimler alacak ne param ne de imkanım oldu. Olmasını isterdim çünkü okumayı hep sevdim. Bu kadar sevmeme rağmen niye bana merhaba demedi bilmiyorum. Bazen çaresiz kaldığım bittiğimi hissettiğim anlarım oldu. Hatalarım da oldu. Hayatım hep fırtınalı denizlerde dalgalara karşı kürek çekerek sandalımı kıyıya güvenli bir şekilde ulaştırmaya çabalamak oldu. Ama denize düşen boğulmak üzere olanları da o sandala sıkıştırmaya ve kendimle birlikte onlarıda kurtarmaya gayret ettim. Sandalımı güvenli limanlara ulaştırınca ihanet edip terk edenler oldu. Yanımda kalıp benle az da olsa birlikte olanlar oldu. Bazıları ihanetlerinden pişman olup tekrar döndüler. Geriye baktığımda o küçük eski sandalın  ne kadar çok insanı kıyıya ulaştırmış olduğunu fark ettim. Büyük büyük adamların ne kadar küçük olduklarını gördüm. Küçük adamların daha da küçüldüklerini bazen de büyüdüklerini, büyüklerin de küçüldükçe büyüdüklerini ve hayatı anladım. Herkes zor bir deneyim içinde kendini ifade etmeye çalışıyor ve herkes kendi bildiği yolda, kendi istediği şekilde özgür iradesiyle...
Tüm yolları yargılamadan kabullenmem gerektiğini anladım. Fakat anladığım çok önemli bir şey var
'YOK EDEREK SADECE YOK OLABİLİRİZ' Özgür irademizle seçim bize ait. Herkes kendi gittiği yoldan sorumludur. Eğer ilahi adalete inanıyorsak, bizim yolumuzda bizim için  'yok oluş' diye bir şey yok diyorum. İşte bu farklı bakış açısıyla her ne kadar içlerinde olumsuzlukları barındıran insanlar olsa da onların gözlerinde enayi, aptal damgasını yeme ihtimaline rağmen bana ihtiyaçları olduğunda sevgimi,ilgimi ve yardımımı sunmaya devam... Başka türlü olmama imkan yok, ben böyle var olmayı seçmişim bir kere...Bu düşünçelerimin bana bir kazançı olurmu diye kafamı meşgul etmeme de gerek yok. Çıktığım yolda zaten çıkar denilen bir şey de barınamaz ki... Eeee böyle oluncada ben yine  kış gelince, kuş gribi olsa da serçelerimi beslemeye devam edeceğim. Suyumu bahçemdeki bitkilerimle paylaşmaya, ağaçları kesenleri uyarmaya, çevreyi kirletenleri ikaz etmeye, çocukları, ailemi, arkadaşlarımı doğaya saygı konusunda eğitmeye ve duyarlı olmaya davet etmeye, paranın dostluktan, sevgiden önemli olmadığını ve herşeyin bir ruhu olduğunu ve o ruhun sevgiyle sadece sevgiyle beslenebileceğini anlatmaya da devam edeceğim ve yazılarımda bu mesajları vermeye devam edeceğim... 

İnsanlık yok olmayı mı, yoksa var olmayı mı seçiyor? Bunu zaman gösterecek ama ben sevgiyle var olmayı seçiyorum.

Sizlerde benimle aynı şeyleri yapmaya ve var olmayı seçmeye varmısınız?

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !